Ölüm II

Ey kurumaz menbaı sükutun. 
Işığı güneşten zinde ölüm, 
Altında şu alçalan bulutun. 
Sendedir umduğum müjde ölüm.

Aynada zifiri bir gecedir,
Bütün zulüm bu suçsuz kalbedir, 
Sabır tesbihim kopmak üzredir. 
Ne gün kalkacak bu perde ölüm?

Ne gün aslına. dönecek bu ten?
- Taş, toprak, çiçek, su veya maden - 
Ruha ebediyeti vadeden
Efsanevi yalan nerde ölüm?

Cahit Sıtkı Tarancı