Gün kavuştu, şu karardı, beni üzme güzelim;
Boynun bükük düşünme gel, ver elini gidelim!
Kara, gümrah kirpiklerini kaldır, gözünü göreyim,
Ver elini, bak aşkına işte şahid yüreğim.

Benim için her bir sözün kıymetlidir inciden.
Gözyaşların akıtma gel, odur gönlüm inciden.
Çiçeklerden taç öreyim, küçük, güzel başına;
Tel takılmaz altın gibi parıldayan saçına.

Yaseminle hanımeli olur gelin askısı;
O kabarmış sineciğin basım olur baskısı;
Rüzgar okşar başımızı, güller bizi mest eder;
Bülbül şakır, şu sarılar, neş'e gelir, gam gider.

Bulutların arasından ışık verir ay bize;
Yemin edip aşkımıza bakışırız göz göze;
Ormanlıkta gönlümüzü birbirine bağlarız.
Saadetin kemaline doya doya ağlarız.
Aşk kafidir, ver elini düşünme gel gidelim.

İhsan Râif